Geçen yazılarımdan birinde nadide memleketimizin atasözlerinden söz etmiş, hatta bir tanesi ile ilgili bolca çemkirmiştim. Efendim bu LouLou kardeşiniz hakkaniyetli bir insandır. Atasözlerine o kadar laf etmişken, deyimlerimizin gönlü de kırılmasın istedim.
“Attan inip eşeğe binmek” deyimimiz halk arasında sıkça kullanılır, bilirsiniz. Attan inip eşeğe binen pek mutlu değildir kanımca. Aslan gibi doru atım varken eşekle ne işim var, değil mi? Gerçi eşek de güzeldir, güzel gözleri vardır. Hayvan ayırmam ben, alayını severim de; eşeğin kara kaşına kara gözüne atımdan neden vazgeçeyim? Ama olmayacak şey değildir. Misal atım beni istemezse, “Ya bi’ siktir git LouLou bacım, yoruldum ben.İstemiyorum artık seni.” derse eşekle işim olur. Bu yüzden de eşeğin gönlünü kırmam. Binmesem de; arada gider, halini hatırını sorup gönlünü alırım. “Ne güzel gözlerin var eşek kardeş.” derim. “Elde var 1” mantığı gütmek değil bu, sırf eşeğin gönlü kırılmasın, kendini dışlanmış ve değersiz hissetmesin diye. Yoksa at benden vazgeçse bile, beni taşıyacak eşek her zaman bulunur, bir LouLou kolay yetişmiyor malumunuz. Valla memleket eşekleri sıraya girer de, saman yetiştiremem, yonca yetiştiremem. O derece yani.
Neyse efendim dağıtmayayım konuyu, attan inip eşeğe binen çoktur. Elindeki atın kıymetini bilemeyip kaçırınca, mecburen eşeğe tamah eder kişi. Hem eşek daha uysaldır, asi değildir at gibi. At sahibine güvenmezse gem vurdurmaz kendisine. Dizginlerini kolay kolay vermez kimsenin eline. Arada sırtından atıp yoklama çeker tepkinizi görmek için. Baktı sizden bir cacık olmayacak, basar tekmeyi, hiç acımaz. Gözünüzün yaşına bakmaz.
Atın sert tekmesini yiyen kişi; gidip daha uysal, sırtına semer vurulmasına ses çıkarmayan, derdini çeken, yükünü taşıyan eşekle huzur bulacaktır elbet. Burada unutulmaması gereken en önemli noktayı, en güzel açıklayan yine güzel memleketimizin pek kıymetli atasözlerinden biridir: “Eşeğe altın semer vursalar, eşek yine eşektir.”
Hasretle öberim :*
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder